Konstruktorzy teorii (modeli) organizacji i koncepcji (wzorców) zarządzania nimi nie formułują na ogół explicite założeń, które byłyby pomocne przy określaniu zasięgu ich obowiązywania i zakresu stosowalności oferowanych na ich podstawie rekomendacji praktycznych.
Istniejącą w tym względzie sytuację komplikuje pozytywny bez wątpienia fakt szerokiego czerpania przez szczegółowe nauki o organizacji i zarządzaniu z aparatu poznawczego, warsztatu metodologicznego i dorobku teoretycznego innych dyscyplin naukowych: psychologii, socjologii, teorii systemów, informatyki, cybernetyki. Przy korzystaniu z kategorii, metod i twierdzeń tych nauk zaniedbywane jest wymaganie konstytuowania znaczenia zapożyczonych terminów i dostosowywania przyswajanych zabiegów badawczych oraz konwencji opisu i wyjaśniania rzeczywistości do specyfiki własnego obiektu badań.
W obecnym stanie dorobek nauk szczegółowych jawi się jako nieuporządkowany zbiór różnych rywalizujących ze sobą teorii organizacji, koncepcji zarządzania nimi, wzorów rozwiązań i reguł postępowania w bliżej nie sprecyzowanych sytuacjach problemowych (decyzyjnych) oraz wzajemnie sprzecznych rekomendacji praktycznych.
stopery |
|