Odpowiedzi udziela równanie zrównoważonego wzrostu. Iloczyn. a*a określa, o ile inwestycje muszą wzrosnąć. W naszym przykładzie potrzebna stopa wzrostu inwestycji wynosi 3D/o (iloczyn 12% • 25%). Inwestycje powinny więc wynieść nie 18 mld doi, ale 18 • 103%, czyli 18,540 mld dolarów. Zwiększenie inwestycji o 0,540 'mld dolarów zwiększy dochód narodowy zgodnie
ze wzorem mnożnika inwestycyjnego o 0,540 • - =4,5 mld dolarów. Osiągnięty przyrost dochodu narodowego wystarczy na wykorzystanie powiększonej zdolności produkcyjnej. Tak więc,
0 ile pełne wykorzystanie zdolności produkcyjnej ma być utrzymane, inwestycje i dochód muszą wzrastać o 3°/» rocznie.
Im więcej będziemy inwestować,, tym silniejsza będzie presja inflacyjna, efekt popytowy przyrostu inwestycji będzie bowiem silniej działał niż efekt podażowy. Jedynym racjonalnym rozwiązaniem jest obniżenie stopy inwestycji. Te uwagi otrzymały nazwę paradoksu Domara-Harrodu.
Zdaniem W. Baumola paradoks ten dowodzi, że makroekonomiczne prawa gospodarki nie zawsze są zgodne z prawami mikroekonomicznymi, rządzącymi zasadami postępowania jednostki. Osiągnięcie dynamicznej równowagi byłoby możliwe tylko Wówczas, gdyby inwestycje rosły stale z roku na rok i to przy określonej stopie wzrostu. Domar konstatuje: „
| |
|