wskutek tego środki, mające na celu zmianę podziału dochodu w sposób sprzyjający podniesieniu skłonności do konsumpcji, mogą się w istocie okazać korzystne dla wzrostu kapitału" . Postępową wymowę tych sformułowań Keynesa ogranicza jednak zastrzeżenie, że posunięcia te nie mogą doprowadzić do zaniku roli motywu zysku. Motyw ten jest koniecznym warunkiem normalnego funkcjonowania systemu opartego na prywatnej własności środków produkcji; nie może więc być w żadnym wypadku wyeliminowany. Propozycja Keynesa sprowadza się jedynie do reformi- stycznej koncepcji pewnego ograniczenia dochodów, przede wszy-" stkim rentierskich, jak sam pisze, „pewnego zmniejszenia stawek gra", bez naruszenia jednak jej głównych podstaw instytucjonalnych.
Efektem tych inwestycji będzie zwiększenie zatrudnienia i popytu konsumpcyjnego, co doprowadzi do uruchomienia mechanizmu mnożnika, który przy dostatecznych rozmiarach tych inwestycji powinien umożliwić przezwyciężenie fazy depresji.
Keynes wypowiada się w zasadzie za inwestycjami społecznie użytecznymi, twierdzi jednak, że jeżeli nie dałoby się realizować inwestycji tego typu, to tę samą rolę spełnić mogą i inwestycje społecznie nieużyteczne.
Podóże | masowa wysyłka sms |
|